Qüdrət müəllim gördüyü hər hansı bir haqsızlıqla, qəsdən edilmiş səhvlə barışmazdı. Biz Qüdrət müəllimlə İrəvana, azərbaycanlı təbliğatçıların üçgünlük seminarına getmişdik. Seminar Mərkəzi Komitənin Siyasi Maarif Evində keçirilirdi. Dəhlizdə gəzərkən Qüdrət müəllimin gözü Siyasi Büro üzvlərinin şəkilləri vurulmuş lövhəyə sataşdı. Lövhədə Heydər Əliyevin şəkli lap sonda yerləşdirilmişdi (o zaman Heydər Əliyev Siyasi Büro üzvlüyünə namizəd idi). O, məni yanına çağırıb dedi:
- Bura bax, əclaflar Heydər Əliyevin şəklini sonda yerləşdiriblər.
Bu anda zəng oldu, biz iclas zalına keçdik. Zal azərbaycanlı təbliğatçılarla dolu idi. Tribunada o zaman cavan olan Seyfəddin Qəndilov göründü. O, bizimlə salamlaşdıqdan sonra dərsə başlamaq istəyəndə Qüdrət müəllim ona müraciətlə dedi ki, mənim sualım var. Müəllim məsləhət gördü ki, sualı sonda versin. Qüdrət müəllim etiraz etdi, onun razılığını gözləmədən dedi:
- Siyasi Büro üzvlərinin şəkilləri nəyə əsasən düzülməlidir?
Seyfəddin müəllim bir az duruxdu və dedi ki, əlifba sırası ilə.
Qüdrət müəllim qəzəbli bir səslə dedi ki, bəs nə üçün Heydər Əliyevin şəklini lap sonda vurublar? Müəllim buna inanmadığını bildirdi. Birinci saat qurtaran kimi Qüdrət müəllim ərklə Seyfəddin Qəndilovun qoluna girib, lövhənin qarşısına gətirdi. Müəllim təəccübünü gizlədə bilmədi. Siyasi Maarif Evinin direktorunun otağına keçdi. Biz isə dağılışdıq. İkinci saatdan sonra gördük ki, Heydər Əliyevin şəkli namizədlərin sırasında birinci yerə yerləşdirilib. Qüdrət müəllim lövhəyə baxaraq qalib kimi dedi:
- Bax, belə olmalıdır!
7news.Az
